Wiosenna udręka

“Wiosną ogarnia mnie jakaś dziwna tęsknota. Wciąż czegoś chcę, smutno mi, zastanawiam się nad przemijającym życiem, dużo śpię, wstaję osowiały i rozbity.”

(opowiadanie “Przeklęta Północ”, Jurij Kazakow, tłum. Witolda Jurkiewicz)

Przypomniał mi się ten fragment w związku z moim obecnym złym nastrojem, czy może raczej brakiem jakiegokolwiek nastroju. To, co ostatnio mi towarzyszy, nie jest w ogóle nastrojem, jest egzystencjalną męka. Jaskrawą świadomością własnego istnienia. Świat taki piękny w te dni, a ja snuję się w nim niczym ubrana na czarno żałobnica w cudownym ogrodzie. Nie chcę się cieszyć tym pięknem, nie chcę ulegać tej powszechnej miłości. Nie chcę nawet zobaczyć krokusa, który pewnie wyrósł pod drzewem, jeśli już nie przekwitł. Moja ogólna, całożyciowa niezdolność do poddawania się szczęściu ma teraz swoje mocne pięć minut.

see more Lolcats and funny pictures (obrazek zmniejszony)
“Tak jak myślałem! Kupujesz tanie kocie jedzenie!”