Wesołek w różowych stringach

Pan Rafał się zdenerwował, uderzył pięścią w stół i krzyknął “Won!”. Precz mają sobie pójść ci geje, którzy obnoszą swoją “dumę gejowską” po ulicach, i którzy robią inne naganne rzeczy. Gdybym była mężczyzną, pewnie też by mnie denerwowali poprzebierani zniewieścielcy podważający etos i sens mojej męskości. Chyba dlatego więcej jest mężczyzn wśród osób niechętnych paradom równości i podobnym cyrkom. Ziemkiewicz używa odważnego języka: “obrzydliwy pedryl”, “przegięta ciota”, “perwers”. A co, nie wolno? Wolno. Skoro innym wolno biegać półnago po ulicy i epatować erotycznymi gestami często poza granicami dobrego smaku. Nadto Ziemkiewicz buntuje się przeciw przyjętemu nazewnictwu:

Trudny do spolszczenia “gej” (zwykło się go tłumaczyć jako “wesołek”, ale to mylące, bo “wesołek” to po polsku “dowcipniś”, a tu chodzi o ”człowieka, który prowadzi wesoły tryb życia”) sugeruje, że każdy homoseksualista musi być pajacem pokazującym publicznie zadek, lewicowym aktywistą i osobnikiem seksualnie niewyżytym; w istocie obraża ono większość homoseksualistów.

(Rafał Ziemkiewicz – “Won!”, fragm.)

Inny prawicowy publicysta, Tomasz Terlikowski, poszedł dalej. Nie ograniczył się tylko do defensywy, przystąpił do ofensywy z taką oto koncepcją:

Jeśli prokreacja, wychowanie i wierność nie mają znaczenia w stosunkach dwóch partnerów, a celem jest tylko ich zadowolenie, to nie ma powodów, by czynić różnicę między relacją homoseksualną a zoofilską.

(Tomasz Terlikowski – “Rewolucja homoseksualna”, fragm.)

Odrobinę przesadził. Zwierzę nie mówi. Zwierzę nie myśli abstrakcyjnie. Nie można się zakochać w jego pięknych i mądrych słowach, szlachetnych czynach, w jego dobroci… Po prostu nie ma tam prawdziwej miłości, nawet tej “zboczonej”. Poza tym homoseksualista oddaje się czynnościom seksualnym dobrowolnie, a zwierzę jest wykorzystywane przez człowieka. Na marginesie, uważam, że zoofilia powinna być karalna właśnie z tego względu. Ale być może pan Terlikowski wysunął tak daleko idący argument po to, aby przywołać owych wesołków do porządku, i liczy na to, że spoważnieją po tym ataku.