Noc

Ciemność zaciera wymiary i wyrównuje kolory,
Otwiera serce na lęk i niepokój,
Przytłacza umysł ciężarem nagłych myśli,
By je potem zamknąć w ciasnej szkatułce kilku słów.

Świat powraca do mrocznej chwili narodzin.
Zapadamy w przedwieczny letarg prostych organizmów
I na dnie głębokiego oceanu śnimy o przyszłych pokoleniach.

Medytacja – Rene Magritte

P.S.
Wkleiłam stary wiersz z 24 kwietnia 2008. Trochę zmieniłam interpunkcję i wprowadziłam jedną poprawkę (również w tamtym starym poście).

Kosmitka wysyła kartkę do domu

Samobójstwa na pasach szybkiej transmisji są ulubioną formą zachowań dekadenckich. Wiele tutejszych instytucji pomaga dekadentom w dokonywaniu aktów samozagłady.

Wieczorami dorośli izolują się od młodych i oglądają filmy instruktażowe z różnymi technikami rozmnażania się, aby potem odtwarzać je, w parach lub w grupach.

Czynności te są bardzo skomplikowane i zapamiętanie ich sprawia im kłopot. Młodzi nie zajmują się reprodukcją. Mają zbyt słabą pamięć i zdolność koncentracji.

W przypływie sezonowych depresji próbują wpłynąć na bieg czasu, manipulując przy wskazówkach domowych zegarów. Czas jest dla nich bardzo ważny. Umieszczają datę urodzin we wszystkich dokumentach.

W rozmowach stosują mimikę, która zastępuje długie i trudne do wymówienia słowa. Twarze tych, którzy prowadzą wiele rozmów, są pomarszczone ze względu na gniotliwość ich skóry.

Ciała swoich zmarłych zakopują w ziemi, z której potem czerpią różnorodne substancje. Nie potrafią przetrwać bez energii z wnętrza planety i nie umieją jej opuścić.

***

P.S.
Craig Raine “Marsjanin wysyła kartkę do domu”
Marek Czuku “Craig Raine wysyła kartkę do domu”

P.S.II
Wkleiłam stary wiersz z 3 kwietnia 2008. Później napiszę coś nowego.

Siła

Upadam,
Ale nie czuję się przegrana.
Wygrywam,
I nie czuję się zwycięzcą.

Solitude

What happened?
Nothing happened.
Nothing ever happens
Since you’ve been gone.

The meaninglessness of my life
Has never been so deep.
Days so dark and tiring,
Nights so endlessly long.
Without you.

***

see more Lolcats and funny pictures (obrazek zmniejszony)
“Czterech jeźdźców Apokotlipsy… Wojna, głód, zaraza i czas kąpieli.”

Kot

Czarny ojciec, czarna matka,
Czarne myśli mam od dziadka,
A ja jestem czarny pysk.
Zmykaj stąd, bo będzie pisk.
—

see more Lolcats and funny pictures (obrazek zmniejszony)
“To jest najbardziej niebezpieczne pudełko. Wszech czasów.”
***
Wiersz inspirowany utworem “Lis” Jana Brzechwy

Szpieg

Zagrał o prawdziwsze życie.
W trudno dostępnej grze
Z prostymi regułami.
Aby wygrać,
Zdradził siebie, swój kraj,
Swoich mocodawców.
Postawił wszystko na jedną
Szarą kartę.
Niewidoczny w nocy zła,
Wszechmocny wobec ciemności.
Był panem własnego lęku.
Lata spędzone w chłodzie
Osłabiły jego czujność.
Gdy zza żelaznej kurtyny
Powiał mroźny wiatr,
Nie schronił się.
Nie zdążył już rozesłać
Prezentów gwiazdkowych.

Obcy

Wydaje im się, że myślą,
Tymczasem tylko
Uczą się generować zdania.
Wynalazcy nowych
Powiązań międzywyrazowych
Pozbawionych sensu.
Odkrywcy tego,
Co dawno odkryte.
Tak dawno,
Że nikt już o tym nie mówi.
Patrzący a nie widzący.
Słuchający a nie słyszący.
Czytający a nie rozumiejący.
Intelektualni parweniusze
W drodze ku
Emocjonalnemu śmietnikowi.

W mroku

Kogo żałować w ciepłe,
Ciche wieczory?
Ludzi
Ze skrzyżowania.
Z rozdroża
Historii i socjologii.
Niczemu nie winnych.
Ofiar
Burz dziejowych.
Zawirowań historii.
Bitew i wojen.
Zamachów i puczów.
Przewrotów i rewolucji.
Transformacji i ewolucji.
Przyśpieszeń i zwolnień.

Ich nieświadome poświęcenie.
Ich nieunikniony przydział bólu.
Dla mojego względnego spokoju.

Zrozpaczona

Nie wiem
Co Ci powiedzieć,
Mój drogi.
Dawno z Tobą
Nie rozmawiałam.
Szukałam tego w Tobie
I nie znalazłam.
Całe lata świetlne
Mogłabym patrzeć w Ciebie
I nie dostrzegłabym
Tego, czego szukam.
Może po prostu
Tego tam nie ma.
Wielki ból.

Pytania

A przecież
Tak bardzo Cię kochałam.
Byłeś dla mnie najważniejszą osobą na świecie.
Byłam gotowa zrobić dla Ciebie wiele.
A teraz słyszę,
Że nie jestem potrzebna.
Że jestem zbędna.
Że przeszkadzam.
Gdzie i kiedy coś przeoczyłam.
W jaki sposób się pomyliłam.
Czego nie dostrzegłam
Wtedy,
Gdy patrzyłam na Ciebie.

Wieczność

Nie zasłonisz mnie przed całym światem,
Nie uciszysz do końca mojej samotności,
Ale przyjdziesz i opowiesz mi bajkę
O papierowym kotku.

To wystarczy.
Na dziś.
Na jutro.
Może na wieczność,
Jeśli tylko zawsze będziesz
Trzymał mnie za ręce.
—

Dariusz Twardoch

Rysunek

Narysuj mi małego kotka
Czarną kredką na białym papierze.
Niech stanie się metaforą naszej tajemnicy.
Tej nagłej miłości. Tak zagadkowej,
Jak wszystkie czarne koty świata.

A gdy odejdziesz na chwilę,
Kotek zamiałczy.
I poprosi,
Bym nie zostawiała go samego.

Prośba

Zabierz mnie do tego świata,
O którym mówisz mi codziennie.
Musi być piękny, jak piękne są
Twoje słowa. Tak piękne,
że nie rozumiem ich od końca.

Kochaj mnie
Tylko w tamtym świecie.
Ten jest wrogi i zimny.
Nie chcę tu zostać.

Wymuszenie

Pozwól,
Że opowiem
O tym, co boli,
I czego brakuje.
Nie chcę już udawać
Szczęśliwej. Dla ciebie.

Dni szeleszczą pościelą,
Poranną i wieczorną.
Rytm wybudzania i zasypiania.
Między nimi to,
Co moje. Co przemilczane.
Nieopowiedziane. Niewykrzyczane.

Strzeż się tych miejsc

Gdzie nie wolno
mówić, co się myśli, i trzeba pilnować każdego słowa.
Gdzie nie wolno
się uśmiechać, bo mogą uznać to za oznakę słabości.
Gdzie nie wolno
mówić: “boję się”, bo sprawią, abyś bała się bardziej.
Gdzie zbrodnia
na Twojej duszy będzie nazwana uświadomieniem.

—

P. S.
Tytuł wiersza zapożyczyłam z tekstu Lecha Janerki…

Klaus Mitffoch/Lech Janerka “Strzeż się tych miejsc” (1984)